Kimsesiz Kelimeler

Boyamaya Devam Çıkarın Havluları :)

2011-01-10T23:27:00.001+02:00

Üçüncü işimiz havlu boyama idi ki bu noktada havlunun markasının bile fark edebileceğini öğrendim. Fiesta markalı havlular boyayı daha iyi tutuyor güzel boyanıyormuş. Ama farklı marka kullananda yok değildi hani. Kullandıgımız havlular hani şu kurdela işinde sıkca kullanılan ortası boş havlulardan olacak. deseni havluya aktardıktan sonra –ki bu sefer para metodu pek işe yaramıyor kalem kullanmak lazım- deseni çizgiler tamamen kaybolmayacak, tekrarlıyorum çizgiler belli olacak şekilde opak beyaz tamamen boyuyoruz.

daha sonra iyice kuruduktan sonra, menekşelerden bir kısmını mor bir kısmını sarı yapacağımız için boyamızı hazırlıyoruz. benim o esnada rengim olmadıgı için hocamız sarıya bir miktar kırmızı katarak azda inci beyazı turuncuya meyl eden koyu bir sarı yaptı bana, birde klasik usul ile mor.

palet yada çocukların yediği süpriz yumurtaların ortalarındaki kaplar iş görür bu konuda sonraki yazılardan birinde gösterecegim nasıl oldugunu inş.

boyalar hazır olduktan sonra sıra geldi boyamaya buda gölge işine benziyor bi tarafı koyu yapıyoruz. boyayı yayarken fırcanın ucunu inci beyazına batırıyoruz açılması gereken yerlerde opak beyazdan yardım alıyoruz.

ben cok beceremedim ama kökler iyice koyu uclarda da hafif beyazlık bırakılarak yapılıyor.

ve işte ortalama olarak olması gereken şekil bu. etraftaki üç menekşe mor ortadakiler sarı olacak yakından bakınca daha koyu olan yerler anlasılır umarım.

ve artık sarılara geçebiliriz. ışığın ne taraftan verileceğine karar verdikten sonra beyazı aydınlık olarak o tarafta bırakıyoruz. ancak zemin zaten beyaz diye boya sürmemezlik etmiyoruzda tekrar beyaz ile üstünü boyuyoruz ve işte sarıları da tamamladım. onlarında ortalarına birer damla koyuyoruz ama opak beyazı ile…sıra yapraklara geldi. yaprakların yapılısında ufak bir farklılık var. bi taraftan yeşil sürüyoruz. benim yeşilim malesef transparanmış boyaması zor oluyor. aldığınız boyaların opak yada nacre olmasına dikkat edin kullanmadan transparanda ne var deniyor ama boyaması zor dip taraftan yarıya kadar yeşil sürüyoruz görüldüğü üzere ceviz yeşilini kullanıyoruz. koyu olanı. ve kıymetli yeşilimizin kurumasına fırsat vermeden seri bir sekilde tam ters taraftan sarı boyamızı sürüyoruz ve başlıyoruz birbirine yedirmeye renkleri.

karıştırdıkca renkler biribiri ile kaynaşacak ve bir yanı koyu bir yanı daha acık yeşil olan bir yaprak elde edeceğiz.

yapraklar bitince fırcanın ucunu siyaha batırıp kesik kesik çizgiler çekerek etrafını kontörlüyoruz bazı noktalarda yaprak kıvrık gibi duruyor ya ben oraları sırf yeşille boyadıgım için öyle oldu. etrafındaki dalları altın sim ile boyayıp bitiriyoruz. ha birde buraya eklemedim ama yapragın uclarına beyaz nokta atarsanız iki üç tane çiğ damlası gibi duruyor. biz öyle yaptık ama ben bekleyipte yaptıgım için bu resimler zamanında çekemedim sonrada üşendim yinede resimlerdeki halide güzel bence. birde ufak yaprakları yaparken sarıyı cok yeşili az sürün daha acık renkte taze yapraklar gibi durmaları için kolay gelsin.

Kumaş Boyama Macerası (kimbilir kacıncı kısım :P)

2011-01-10T21:51:00.001+02:00

Çook uzun zaman oldu farkındayım. Kısmen tembellikten, bazen vakitsizlikten dolayısı ile bahanelerden kaynaklı olarak ekleyemedim resimleri. takip etmek isteyipte bu nedenle içinden bana yahu eklesene be Müslüman diyerek saydıran arkadaşlardan özür dileyerek öğrendiklerimi buraya yazmaya ugrasacagım. hem benim içinde iyi bir tekrar olur değil mi

önce en son yapmaya başladıgımda kumaşa geçirilişinin resimlerini eklediğim beyaz işi eklemek istiyorum. annemin en sevdiği beyaz iş. modası hiç geçmez diyor. bu arada farkındayım cümlelere küçük harfle başlıyorum idare ediverin …

bu beyaz iş takımı yatak odası oldugu için 4 parça kestirdi hocamız. ve her parcaya deseni geçirip aynen tepsi örtüsünde olduğu gibi altın sim boya ile boyadık. ancak bunu boyarken kalın kalın boyamaya gayret etmek lazım. beyaz iş oldugu için sonradan kesecegiz ve keserken eğer ince olursa kesmesi çok zor oluyor.

gelelim yapılış resimlerine

altın sim boyanınca bu şekilde oluyor ancak dikkat edilirse çiçeklerin içini boyamadım.

şimdi çiçekler için kullanacağımız 4 renk opak beyaz, inci beyazı, laciver yada koyu mavi, kardinal kırmızı boyalarımızı hazırlıyoruz. opak beyaz düz olan inci beyazı resimde baştaki yani içinde sanki sim varmış gibi sedefli duran.

fırçamızı inci beyazına batırarak çiçeğin yapraklarından bir tanesinin zemini boyuyoruz. çiçekleri yaparken tek tek yapmak daha iyi çünki hoca bile en fazla iki tane yapabilirim dedi. çünki boya kurumaya başlayınca karışmıyor.

zemine inci beyazını sürdükten sonra kurumasını beklemeden ortadaki çiçeği yapıyorsak kırmızı kenarlardaki çiçekleri yapıyorsak mavi boyadan fırcamızın ucu ile alıp ince bir şerit çekiyoruz.

daha sonra hemen fırcamızla sürdüğümüz boya ve zemindeki inci beyazını birbirine karştırıyoruz.

dip tarafından dışarı dogru karıştırarak yayıyoruz boyayı. bu çalışmanın adı GÖLGE ÇALIŞMASI. bu şekilde yapınca çiçeklerdeki gibi dibi daha koyu uc tarafları daha aydınlık oluyor.

bir tane bitinci digerini yaparak çiçeğimizin yapraklarını bitiriyoruz. ortadaki çiçek kırmızı iki yanlarındaki ise mavi ile aynı teknik uygulanarak yapılacak.

bazen hata olur boya uclara yetmez ise nokta nokta koyarak uygun koyuluğa getiriyoruz. ama diyelim ki bu seferde uclar daha koyu oldu.

(ben hataları sırf siz anlayın diye yaptım )

işte eğer uç kısım daha koyu ise opak beyazdan çok az sürerek açıyoruz rengi. ancak opak beyaz hemen actıgı için çok az kullanmamız lazım. opak beyaz renkleri acmak inci beyaz renkleri birbirine kaynaştırmak için kullanılıyor.

boyaması bitince orta çerçevesini altın sim ile boyuyoruz. ve dış kenarlarını tekrar geçiyoruz. çiçek çercevenin altında kalmış oluyor böylece.

daha sonra ortasınoaki damlalarını yapıyoruz.her yapraga bir damla yapıyoruz.

en ortasına da yine altın sim ile petekler yapıyoruz.

ve işte çiçeğimizin bitmiş hali. daha sonra yani tüm çiçekler ve boyamalar bittikten sonra tersinden ütülüyoruz yine.

ve nakış makası ile desenimizdeki resimde gördüğünüz yerleri oyarak kesiyoruz. bu noktayı gördükten sonra anlamışsınızdır neden kalın boyadıgımızı.

ama yinede nereleri keseceginizde şüpheliyseniz – ki ben deseni ezberledikten sonra bu sekilde nokta koyma ihtiyacı hissetmedim.- sizde noktalayarak işaret koyarak işaretli yerleri kesebilirsiniz.

kesimde bittikten sonra şeffaf tırnak cilası ile tersinden kesilen yerleri cilalıyoruz ki kumaş atma yapmasın.

ve işte bitmiş olan eserimiz

güzel durmuyormu? digerlerinide şu sıralar ekleyeceğim inş. resmin üzerinden deseni çıkarmanın mümkün oldugunu düşünüyorum. boyutlara gelince kare şeklinde yapıyoruz. bakın pecetelerinize yatak odası takımınızdaki ona göre boyutlandırın bizimkiler az bucuk büyük gibi duruyor ama yinede güzel. kolay gelsin.

Bu arada denedim resimler mozilla ie ve chrome tarayıcılarında acılıyor. Berralara duyurulur.

Kumaş Boyama Macerası 3

2010-10-27T20:20:00.002+03:00

Ve ikinci haftam önce ilk işimizi tamamlattı hocamız. Sonra ikinci derse başladık, yatak odası takımına.
Önce geçen seferki tepsi örtüsünün son rütuşlarını atalım, daha sonra bir tanesini kursta bitirdiğim yatak odasının diger peçetesini yaparak nasıl yapıldığını yazacağım buraya.
Geçen haftaki dersin ürünü olan tepsi örtüsünün bütün boyamaları bitip her fırsatta bol bol buharsız olarak ütüledikten sona bu hafta sadece dışına gectiğimiz sutaşı denilen desenin üzerinden içine getirmeden tırnak cilası ile cilaladık tabi yine ütü yaptığımız tarafından yani ters tarafından.
kumaşın tersinden sürüyoruz ama sadece çerceve gibi olan desene ve iç tarafa yani diger desenin olduğu yere taşırmadan.

sürdüğümüz cila kuruduğunda neden içeri taşırmadığımızı daha iyi anlıyoruz
çünki taşan yerler belli oluyor. Kuruduktan sonra yine aynı şekilde tersinden ütülüyoruz ve cilayı sabitlemiş oluyoruz.
Nakış makası ile cilalamış olduğumuz kenar çerçevelerinden oyarak çıkarıyoruz. Kumaş artık cilalandığı, güzelce ütülendiği için çıkma yapmayacaktır. Güzelce oyduktan sonra tepsi örtümüz kullanmaya hazır :)
Tepsi üzerine koymadım ama böylede ilk çalışma olarak güzel durmuyor mu?

Yerseniz Uyuyun Çocuklar

2010-10-24T21:30:00.001+03:00

Sabah 8 kahvaltı yapıp kahvalt haberlerini seyrediyoruz. Derken 9 oluyor, 9:30 oluyor. Bu saatlerde tüm çoçuklar okulda yaht uykudadır. Çok nadir bir kaç çocuk kalkar ayakta olur.
Sonra gün geçer, büyük çoçukların bir kısmı öğlen ezanından sonra okuldan çıkıp gelmeye başlar. Küçük çocuklar uykudan kalkmış okula giderler. Sonra gün akşama dönerkensaat 5-6 gibi çocuklar okuldan döner. Annelerin ders yap nidalarına çocuğun tv internet başında oturma isteği dolu cevapları karışır. Saat geçer geç olur, çocuk geç yatar uykusunu alamaz vs.
Rtük amca sağolsun müdahale etme gereği duydu mini mini birler çalışkan ikilerimizin vakitlerini tv başında heba etmelerine. Kısmen iyide etti. Dinlenmeleri gereken saatte minikten minik olan beyin hücrelerini tv
seyrederek, hele ki son zamanlarda ahlak anlayışımızda çığır aşan dizileri seyrederek öldürmemeleri gerektiğine dikkat çekmek istedi çok sağolsun.
Ama anlayamıyorum. Ben sabah 8:30-9 gibi daha kahvaltıdayken karşımda açık olan tv ekranında, çocuklar henüz bakmazken yani ortalama 8-10 dk süren vtr’ların ne işi var?
Karşımda star tv açık Metin Akpınar bana ninni okuyor. :) Komik ama. Ben mi uyuyacağım. Yada sabahın köründe mi uyuyacağım.
Yine anlamıyorum. Akşam tv açık dizisiydi filmiydi yarışmasıydı işte oturmuş seyrediyoruz ailece. Alttan bant şeklinde yeni ikonumuz iyi uykular çocuklar diyor. Müsadenizle alaycı bir kahkaha patlatmak istiyorum. Neymiş efendim amaç, çocuklar bu ikonu görünce uyku saatinin geldiğini anlayacaklarmış.
Ben küçükkenn trt gece 12 oldumu kapanır yuvarlak bir şerit bide kesilmeyen bi dıııııt sesi ile sabahı beklerdi. Bak ben onu gördümmü anlardım, bu gece tv bitti artık. İstediğini yap sabaha kadar açılmaz bu.
Şimdiki çocuklar bizden daha zeki bu su götürmez bir gerçek. Peki biz neden bu zeki çocuklar dört parmak genişliğinde bi bant reklamla kandırmaya çalışıyoruz. Hadi belki sabahın köründe bize seyrettirdikleri vtrlar akşam o saat gelince kanalların kıymetli yayın akışlarında bi reklam molası verilip gösterilse kandırırız belki çocukları. Bak gördünmü tv kapandı artık sabaha kadar bi daha hep bunları gösterecek gel yat artık deriz. Onlarda olur ya inanırlar, tıpış tıpış yatağa girerler. Ama alttan bi şerit geçecek biz her şeyi bilen o afacanlara diyeceğiz ki bak uyku vakti geldi hadi yatağa o çocuk da diyecekki hadi canım :D tabi zamana çocukları sadece hadi canım demezler lafı konduruverirler. Kaba bi tabirle tam kapak yaparlar.
Rtük amcayı kesinlikle kınamıyorum, kızmıyorum. Yaratıcı bir fikir (kısmen), azbucuk eskiye dönüş gibi ama fikri bir kişi oluşturup yayınlamadı ya, hiç olmazsa az daha şu cinfikirli uyanık evlatlarımızın inanıpta uyma ihtimali yüksek bişeyler ortaya koysalardı ya. Bana göre ha alttan gecen şerit olmuş ha olmamış faydası aynı derecede işte. Bu benim nacizane görüşüm tabi. Çocuğumda yok. Karar çocuğu olupta erken yatırmaya uğraşanların…
http://www.kralinsoytarisi.com/951/
(kralın soytarısında nacizane yazım)

Kumaş Boyama Macerası 2

2010-10-22T13:43:00.002+03:00

Bu iş gerçekten maceraya dönüştü. Daha ilk derse varamadan sinir krizleri geçirdim.Kendi çapımda kayboldum. Annemin tavsiyesi ile bindigim minibüste inecegim durağa gelmeden hemen önce iki üç bayan soru sordu. şöför bey amca seslenmiş hatta beni indi sanmış ama ben o mübarek hanımlar sebebi ile duymadım bi baktım son duraktayı neyse ki şöfor amca hemen kalkan bi minibüse bindirdi bu sefer durağı kaçırmadan yaklaşık iki saat geçikme ile derse girdim. Çok bişi kaçırmadım yada pratik olduğum için yetiştim. İşte ikinci macera, ilk ders :)
Aldığımız malzemelerin hepsini götürdüm yanımda ama boyalardan sadece tex.co olanı kullandım fırcalardan da sadece 0 numaralı olanı. önce milaj kağıdı denilen yağlı kağıda deseni çizip bana 50*50 dediler ama bittikten sonra 50*35 cm kessem daha az fire verecek olan kumaşı kestik. Kursta resim çekemedim ama anlaşılsın diye bi dahaki dersin hazırlığının resimleri yol gösterir diye düşünüyorum.
genelde çizilen desenin tersinden bi daha çizerek yada altına karbon kağıdı koyarak geçiririz deseni. ama karbon zor çıktığı kurşun izi kolay çıktığı leke yapmadığı için karbon kullanmadan tersinden para ile sürtünce altına geciverdi çizdiğimiz desen.
kumaşa yağlı kagıdı çizim altta kalacak şekilde yerleştiriyoruz. oynamasın diye iğneleyebiliriz.
tersinden para ile sürtüyoruz. ben yan yapıyorum parayı dik tutarakta sürtebiliriz. sıra ile gidersek nerenin yapıldıgını biliriz. altını arada kontrol edip desenin geçtiğinden emin olalım. geçmeyen yerleri tekrar sürteriz.
ve desenimiz kumaşa geçmiş oluyor.
ardından boyayı açmadan evvel güzelce çalkalıyoruz sonra açıp hocamız şişedeki değil kapakta kalanı kullanın dedi. kapaktaki boyaya fırcamızı batırıp deseni boyuyoruz. boyama esnasında elimizde devamlı bir ıslak mendil bulunmasını tavsiye ediyorum biz öyle yaptık. elimizdeki boyalı fırcayı suya batırıp peceteye silmek yerine ıslak mendile siliverdik. tek renk kullnadığımız için sorun olmadı. orta deseni ayrı boyayıp kuruduktan sonra kenarındaki beyaz iş desenini çizdik.

orta deseni boyamazı bitince kenarının beyaz iş desenini çizdik ve onu çok ince olmamak kaydı ile boyadık. çünki o kısma başka bir işlem yapıcakmışız yarısı gidecekmiş hemde kenarları temiz olacakmış
kalınlığını anlamanız açısından parmagımla ölçüverdim.
ve işte bitmiş hali.

her fırsatta kumasın boyasız yanından ütüleyecegiz boya iyice yerleşsin diye 30 derecede yıkayabilirmişiz sonra ama erken zamanda yıkamamamızı tavsiye etti hocamız.
resimlerden anlaşıldığı şekilde daha bu tepsi örtüsü bitmedi. haftaya şeffaf oje götürecegiz ve kenarlarını oyacağız. o kısmıda haftaya anlatırım artık derse kolayca gidebilirsem :) kolay gelsin…

Kumaş Boyama Macerası 1

2010-10-14T00:38:00.002+03:00

Kafayı yemekten hallice iyiyim elhamdülillah. Ancak kararı husule getirme hususunda engel aşma konusunda pek de halli falan değilim. Geçen sene niyet edipte büyükşehir belediyesinin en çok takdir ettiğim hizmeti olan ismek vasıtası ile kumaş boyama kursuna katılmaya karar verdim. Ancak oydu buydu vakit vardı yoktu, o zaman netten de öğrenilirdi öğrenilmezdi derken baktım bir sene geçivermiş. Bu sene bir daha niyet ettim. Bu sefer bide arkadaş var yanımda haliyle oda destek oluyor etkiliyor gitmeme niyetim olunca gel işte diyerek beni gaza getiriveriyor :D dolayısı ile kurs ne zaman başlıyordu falan fasıllarının ardından iki hafta ders yok diye öğrendim ve en vefalı arkadaşım bilgisayarımın önüne oturup klavyemi konuşturdum. Anamın en uyanık kızıyım ya netten öğrenivereceğim boyamayı. (okuyan arkadaşlar burada gülebilirler benden müsaade) ancak nette sıfırdan başlayan adam nasıl başlarmış bu boyamaya ne kullanılır hangisi iyidir kayda değer bir yazı ne de bir video bulamadım bir türlü. Maşallahım var ki az ileri düzeyde olan boyayıcıların kullanabilecekleri bir sürü video buldum hatta annemin gazı ile malzemelerini temin bile ettik J aman ne hoş.

Gelgelelim ufak bir yanlış anlaşılma ile bu gün kurs başlıyor sanıp ismeke gidince öğrendim ki bu gün o benim arkadaş gibi önceden öğrenenlere yokmuş yeni başlayanlar sabahtan gidip haftaya ne götüreceklerini falan öğrenmişler. İyi oldu gittiğim malzemeleri örgendim.
On iki olmadan eve geldim sonra. Çoğu yerde mevcut olmadığını öğrenip İstanbul da olmanın verdiği avantaj ile internetten adresini bulduğum eminönünde bir hobi malzemesi satan yerden temin ettik hocanın ödev verdiklerinden elimizde olmayanları. Bende öğrenmek isteyen garibanlar olur benim gibi. Nete sarılır arar bulamazlar diye sırayla yazacağım burada bakalım işe yarayacak mı? Umuyorum yarar ben çok daralmıştım çünki. Hayır, bide kimi kurs merkezinde bölüm olmuyor. 15 kişi olmadan yeni bölüm açmıyorlar e herkeste öyle uzağa gidemeyebilir. Haksız mıyım? Umarım öğrenmek isteyipte imkânı gayrı ihtiyari kısıtlı olanlara yardımcı olabilirim. Öğrendiklerimi zamanla burada aktaramaya çalışacağım bakalım ne kadar iyi bir hocayım J

Gelelim benim hocanın istediklerine

Malzemeler:

2 metre beyaz teri koton (yıkanıp ütülenecek) (hoca metresi 4 lira dedi ben eminönünde metresi 3 liradan toplam 6 lira ödedim.)

Dikiş ipi

Dikiş iğnesi

Toplu iğne

07 kalem

Silgi

Islak mendil

Peçete

Su kabı

Palet

Dikiş makası (normal makas)

Nakış makası (ucu kıvrık aplike makası diye gecen küçük makas)

Cetvel

Mezura

Milaj kağıdı (bildiğimiz desen çizilen yağlı kağıdın asortik adı :P)

000, 00, 0, 1 nolu samur uçlu pepeo markalı fırçalar (alırken bir kadın fırcanında mı markası olurmuş dedi haklı aslında ama hocanın dediğine göre ucu ince boyayı iyi tutuyormuş bu marka)

Boyalar: (internetten sipariş veren anlayamaz hangisi nedir diye ben numaralarını yazıverecegim karşısına)

1- opak beyaz (titanium white 10)

2- inci beyazı (shimmer pearl 44)

3- opak sarı (buttercup 13)

4- opak kardinal kırmızı (cherry 50)

5- opak ceviz (greengold 55)

6- yağ yeşili (moss gren 28)

7- bakır (dark copper 48)

8- opak siyah (black laque 19)

9- opak koyu mavi (indigo 21) pebeo markalı boayalar ile

10- altın rengi (simli yaldız 250 no need to fix) tex.co rich gold boya

opak olanların kutusunda opaque yazıyor yağ yeşilinin üzerinde transparent yazıyor. Ben başka bir marka almıştım önceden güya hazırlık olsun diye hoca pebeo ve tex.co markalarını kullandığını söyledi. Makinaya bile atılsa cıkmıyormuş bu boyalar. Denemediğimi tavsiye etmem, önceden art color da iyi marka idi ama uzun zamandır kullanmadığım içinben tavsiye etmiyorum dedi. Ben denediklerimi buradan yazarım inş.

İlk derste tepsi örtüsü yapacakmışız. Ben öğrenir nasıl yapıldıgını yazarım. İsmek desenleri ismek sitesinde e-kitap şeklinde indirilebiliyor. Olmadı nette harika desenler var. Ben malzemeleri temin ettim 4 gözle çarşambayı bekliyorum.

Ha bu arada boyalara ne kadar masraf yaptığıma gelince (ilk derste altın rengini kullanacakmışız ama hepsini aldık işte) ortalama 45-50 küsür boyalar ve fırcalara verdik sanıyorum. Aldığım firmanın internetteki fiyatlarına göre. Sanıyorum diyorum çünki biz başka malzemelerde alınca az bucuktan biraz fazla ödedik J sadece altın rengi 3,5 yada 4 diger pebeo boyalarda 5 tl ortalama fiyat ile satılıyor. Fırcalarında fiyatı en yüksek 3,5 liradan satılıyor. Hadi bakalım ben temin ettim sıra sizde koşun malzeme teminine. Bi dahaki kumaş dersine kadar bu yazıda, bi dahaki yazıma kadar bu blogda hoşcakalın J

Kalemimle Kelamım (2)

2010-07-29T11:56:00.000+03:00

Bak sevgili kalemim...
elime gecer gecmez başlıyorsun komplo teorilerine. Halbuki neden hep en kötüsü, niye hep en zorunu düşünüyorsun. Unutma sevgili kalemim senin böyle düşünmen çıkışları kapatıyor. Kolayları da zora ceviriyor.

Ey sevgili kalem!
hiçmi okumadın yazmadın polyannayı. Onun bir mutluluk oyunu vardı hani. En zor anda iyi bir şey görmeye çalışıyordu. Ata Demirer'in tabiri ile -sağ kolunu kessek olsun bi tane daha var- diyordu
. yok mu? Neden en azından sol kolun olduğuna sevinmek yerine, gidene ağlayarak hayatı kendine zindan ediyorsun, ki sen bunu çoğunlukla kaybetmeden yapıyorsun. bak bak bak kolun yerinde duruyor. Gitmeden gitti diye ağlamaya başlama.

Sevgili kalem!
neler yazdın sen bu güne kadar. Sevinçler hüzünler kederler mutluluklar, ve kimbilir neler duydun dinledin. önce sakin ol! Hatta derin derin nefes al! daha hayat devam ediyorsa, sen hala bir şeyler yapabilirsin.

Unutma sevgili kalem! nokta ile bitsede her cümle yenisi başlar. Başlayan her zaman farklı olmak zorunda degil önceki cümlenin devamı da olabilir.

Unutma sevgili kalem! sadece bir virgül koca bir manayı değiştirebilir. Okul misalleri gibi (oku, baban gibi eşek olma!) (oku baban gibi, eşek olma!) virgülü sen koyacaksın, sadece dikkat et! Gereksiz yere hayıflanma. Sen yaparsın Unutma!..

Her Zaman Bir Yol Vardır

2010-07-22T16:24:00.000+03:00

Hayır...
Küsmüyorum hayata!
Sandığınız gibi değil...
Biraz canım sıkkın hepsi bu...
Topacı elinden alınmış çocuk gibiyim,
özlüyorum sadece
kaybettiğim oyunu...
Umutluyum ama!
İsterseniz bakın gözlerime, ışıl ışıl...
Hep güzel şeyler düşünüyorum...
Aydınlık yakın...
Biri tutuyor elimden,
Diyor ki
"Sabret!"
Bende var olan şey mutsuzluk değil,
bir parça sükunet...

Aslında güzel şiir. belki de öyle olmalı, neden üzülüp, perişan olalım ki belki hepsi boşunadır. Biz farkında olmadan görmediğimiz bir el elimizi tutup "az daha sabır" diyordurda biz bir türlü o sesi kendi hüznümüzden dolayı duyamıyormuşuzdur.

Devamlı aklımda olan her zaman hem inandığım hem söylediğim bir söz var; "her zaman bir yol vardır." evet vardır. göremeyiz sadece. Sihirbazlar ellerine alırlar üç halka birbirlerinin içinden gecirirler. Sonra sahneden bir seyirci alırlar adam ugrasır ugrasır ne çıkartır ne takar halkaları birbirine. Halbuki bi yol vardır. Olay çok basit sihirbaz halkayı çapraz vurur ve oradaki capraz kesiklerden girer halka digerinin içine. Bizim seyirci ise saf dik vurur. Her zaman bir yol vardır. Çaresiz olan günü saati geldiğinde sadece ölüm.
Her zaman bir yol vardır ama ne?

Mutluyum Mutlusun Mutlu

2010-05-24T18:40:00.001+03:00

Uzun zaman oldu bloga el degdiremedim.tozlanmış masallah üfleye üfleye kaldıramadım üstündeki bi parmak tozu. Annem görmesin pis kızım der. e bi temizlik niyetine yazı konduruvereyim dedim.

Aslında aklımda net bi konu yok şu anda. Bakalım yazdıkca ne çıkacak klavyenin arasından.

Takipte oldugum bi blog var http://mutluysamnehos.blogspot.com/ mutluysam ne hoş. Sahibini bi zatihi tanımam ama blogunun ismini cok seviyorum. Motive ediyor acıkcası. Mutluysam ne hoş. Mutluysam hiç bir şey moralimi bozamaz içim içime sıgmaz koşasım coşasım gelir. Hoş son zamanlarda çokta mutluyum maşallah tutututu nazar degmez inşallah. Ne hoş dimi :) bende onu diyorum: Mutluysam ne hoş. Sebebe ne gerek varki ben mutluyum. bu çok hoş işte.

hani bazı mutluluk düşmanları var, bu niye bu kadar mutlu, amaaan kesin var bişii. Ya ne olsun fettan bacı. Ne istiyorsun daha. Mutlu işte. Sebebe ne gerek var. Bi kere güneş açmış süper! Mutlu oldum. Kötümü. Bahar gelmiş çiçekler acmış doğa rengarenk, baktıkca seviniyorum Mutluyum! Kötümü. Aklım fikrim yerinde bak demek istediğimi ifade edebiliyorum cok mutlu oldum Kötümü. yahu nolacak mutlu oluverin maşallah diyin olsun bitsin. kötümü? mutluyum, mutlusun, mutlu.

Başkalarına bulaşan en güzel hastalık bence mutluluk.

O yüzden çook teşekkürler bana bunları hatırlatan blog sahibi arkadaşa. Mutluysak ne hoş :)

Msn için Adab Babı

2010-04-16T00:08:00.002+03:00

MSN'de gezersin gözlerini süzersin!
MSN bazı durumlarda keder verir. "Ben silinecek insan mıyım ya!" diyerek odaya dalar bir arkadaş. Gel de teselli et! Bir başkası selama karşılık vermez, öteki aylardır çevrim dışı, hayırdır inşallah! Sonra anlarsınız ki kırmızı bir çizgi çekmiş üzerinize, basbayağı engellemiş sizi. Vay hayırsız vay! Sanal âlemin dertleri işte! Bir taraftan ne hoş aslında, yüz yüze dönen iki küçük mavi yeşil adam, kocaman bir dünyayı önünüze açıyor; bütün arkadaşlar orada; ama o dünya aynı zamanda başınıza iş açıyor. Şifrenizin kırılması, mailinizin patlatılması da bir dert; ama asıl dert, meşgul olduğunuza bir türlü inanmayan 'geveze' arkadaşlar.

Öyledir işte, biri hiç konuşmaz, öteki susmak bilmez. Sonra bir başkası hiç ortalarda yokken bir köşeden 'ce' yapar, ses var görüntü yok! İsterse yazar, istemezse yazmaz, nasıl bir sinsiliktir bu? Bir de akrabalarla hep aynı monotonlukta devam eden muhabbetler vardır, "'Nasılsın kuzen?' 'İyidir.' 'Sen?' 'Ben de iyiyim'. 'Evdekiler nasıl?' 'Onlar da iyi.' Ertesi gün yine aynı sözler, değişen bir şey yok. Yahu bu MSN de yakınlaştırayım derken koparıyor mu yoksa? Bak bir tanesi şefkat bekliyor şimdi, hem online görünüyor hem de "Çok kızgınım bana dokunmayın" diyor. Ne acıklı bir durum! Belli ki ilgi bekliyor; ama kim çekecek nazını?
MSN'de gezenler, gözlerini süzenler şimdi iyi dinleyin, bu âlemin de bir adabı, ahlakı var, arkadaşlar üzülmeyecek, naz niyaz çekilecek, öyle yoğun adam triplerine girip selam sabah kesilmeyecek. İşte budur!
MSN kullanmanın da bir âdâbı var
Msn âleminde, kullanıcıları sınırlayan bir adaptan söz edilebilir mi? Bu âlemle tanışıklığı epey eskilere dayanan Nihan Esirgemez, uyulması gereken kuralları sıralıyor: "Bir arkadaşınızın referansıyla tanımadığınız birini listenize ekleyecekseniz, arkadaşınız o kişiye önceden haber vermeli. Aksi takdirde bir odaya destursuz girmeye benzer yaptığınız. Gerçek hayatta bir insan saygılıysa dışarıda da saygılı olur. En yoğun işinizin arasında bile en azından 'Seni daha sonra arayacağım ya da birazdan yazarım.' demelisiniz. İstediğiniz kadar yoğun olun, msn orada açıksa, selama karşılık verilmeli. Eğer konuşamayacaksan msn'i açmayacaksın. Milleti psikopat etmenin gereği yok." Bir de adam msn'de açık görünüyor; ama yazısı şu; "Çok kızgınım, bana dokunmayın." Kızdıysan ne işin var orada? Amaç, dikkat çekmek, birilerinin ilgisini istemek, öyle biri için en büyük yıkım, kimsenin çıkıp da 'Neyin var?' diye sormaması olur. Peki, o kırmızı 'meşgul' çizgisinin gerçek anlamı nedir? Nihan gülüyor, "Aslında çoğu zaman hiçbir anlama gelmiyor. Bir de msn'e yeni eklenen kişi yüzünden eskilerin ihmal edildiği olur. Biz buna 'yeninin cazibesine kapılmak' diyoruz. İşte bu da en büyük talihsizliklerden biri olsa gerek...MSN dünyası boş vermişlik duygusunu besliyor. O liste kalabalık nasılsa! Elif giderse Leyla var; Ali gider Veli gelir. Ama unutmayınızki o listeye kendinizi kaptırmış giderken, yüzeysellikler ve sığlıklar içinde sanal dünya da sanal vakitler geçirirken, "gerçek" olan dostlarınızı yitirebilirsiniz.
(müdavimi oldugum www.sanalkurs.net sitesinde paylasılmıs bi yazı cok hosuma gitti, ekleyiverdim. Gördügüm link ise işte buyrun: http://www.sanalkurs.net/forum/komik-ve-ilginc-yazilar/msn%27nin-de-bir-adabi-ahlaki-var/)

Ah Şu Hayatın Kaderi

2010-04-12T12:14:00.002+03:00

Biz ne yaparsak yapalım hayat bizi yine kendi istedigi yere getiriyor bi şekilde. Hani nette dolaşan bi söz var, insanlar plan yapar kader (kimisi Tanrı diye yazıyor onu pek tasvip etmiyorum ben) gülermiş.
Bence kader gercekten gülüyor halimize. Kader değişir elbet ama tamamen degil nede olsa.
Öyle ıncık cıncık hayatımın her köşesini ifşa etmeyi sevmiyorum ama içimdekilerin bi kısmını yazmak iyi geliyor.
Herkesin hayatında vermek zorunda kaldıgı pek çok önemli karar oluyor. Yaşı yok. Küçükken, Gencken, Büyükken, Yaşlıyken… Hatta ölmeden önce bile bir takım zor kararlarla burunburuna geliyoruz. Ve güya kendi kararlarımızı veiryoruz. Külliyen yalan!

Bir kaç hafta önce kendimce verdigim kararların bu gün o kadar ötesinde duruyorum ki, o gün verdigim o karardan nasıl saptım, neden saptım anlamıyorum. Hoş şu anda bulundugum noktada o karara geri dönmemi engelliyor. Demekki şu hayat kendi kararlarına müdahale edilmesini sevmiyor.
Ama hakkımızı yemeyelim, bazen tutturuyoruz verdigimiz kararları. Gecen yaz sonunda işimle ilgili verdigim kararı hala uyguluyorum mesela. Demekki onu tutturmusum.
Ama gecen yılki ingilizce kararımı tutturamadım, hala ok atıyorum ama ıska :)
Hani derler ya hayatı akışına bırak. Doğru! Çünki ne kadar ugrasırsak ugrasalım, küçük parcalar degişsede bütün illaki aynı kalıyo, kader işte cizgisi nere ise illa gidip oradan devam ediyor.
bizede aman neden üzülmüşümki, pekde daralıp darlanmıstım, keske kendimi o kadar sıkmasaymısım demek kalıyo…

Ne Güzel Cahildik

2010-04-09T04:01:00.002+03:00

Gecenin bir köründe facebook hesabımda bakınırken gördüm, bir arkadsım paylasmıs, bu yaıyı kim eklemiş bilmiyorum. ama ara ara düşünüpte hasret kaldıgım seyleri güzel izah etmiş. belki bu baslıga bir konu daha yazabilirim o kadar hosuma gitti yazı. okuyun bakalım sizinde hosunuza gidecekmi:

NE GÜZEL CAHİLDİK
Dışarıda kar... Ama kuzine içten içe öyle yanıyor ki. Kuzinenin üzerinde demir maşa...Maşanın üzerinde de ekmek dilimleri. Aydınlık bir kış sabahı ve kızarmış ekmek kokusu... Sucuk lükstü. Yumurta lezzetli. Ekmek her zaman ekmek gibi... Bir kez olsun kümesten yumurta almamış, bir kez olsun o kızarmış ekmeğin kokusunu duymamış ve

fakat alışveriş merkezlerinin restoran katlarında, boğucu bir gürültü ve havasızlık içinde hamburger keyfine fit olmuş çocuklar ve gençler için ben ne kadar yaşlıyım... Dışarıda kar... İçeride kanaat... İçeride huzur... Televizyon yoktu. Gazete de her zaman olmazdı. Öyle güzel "cahildik" ki, keyfimiz bozulmazdı hiç! Portakal kabuklarını sobanın üzerine dizer, kokusuna râm olurduk. Kestane közlemek bütün bir gecenin mutluluğuydu. Sonra illa ki, büyüklerin anlattığı hikâyeler, hatıralar... Birçoğu arızalı ve tedaviye muhtaç beyinlerden çıkma dizilerin ve filmlerin açtığı hasarlar yerine, geniş ve besleyici bir masal dünyası... Lezzet bir tarafa, kokuya da hasret kalacağımız kimin aklına gelirdi? Ekmeklerimiz el değerek üretilirdi, sağlıklıydı, lezzetliydi ve mis gibi kokardı. Çay da kokardı... Domates de... Bütün bu nefasete, küçücük bir bakkal dükkânının zenginliği yetiyordu. Dışarıda kar... İçeride huzur... Zam endişesi, doğal gazın kesilm e korkusu, yolda kalma telaşı, rejim tehlikesi... Kimin umurunda... Ne güzel cahildik. Mutluluğun resmini çiziyorduk.

Söz, söz ise söz olur....

2010-04-03T16:39:00.004+03:00

Ben bir balığım Aşk ise daldığım bir derya...

Aşkta gözlerim yaşlı olsa da o derya göz yaşımı nerden bilir..?
Başımı o denizden çıkarayım desem, balığım ya nefesim kesilir..!
~Mevlana~

Ey Gönül! Cânına üflenen nefhayla yan da kavrul! Amma lâle gibi ol ki, hâlinden sadece "yâr" haberdâr olsun.

Ey bülbül, öğren aşkı pervâneden! O bağrı yanmışın cânı çıktı da çıtı çıkmadı...

Gönül gözü kör olmuş, akıl nerde kime ne!.. Gönlüm güle vurulmuş, dikeninden banane!

Bir Bavul Dolusu Cümle Var Defterimde...
Yara Bandı Tutmayacak Kadar Derin Cümlelerim...
...
Sen Yollarına 29 Harfle Acı Döşeyen Birine
Yara Değilde "Yar" Diyebilir Misin..?

Gecmişin Kokusu...

2010-03-29T01:57:00.001+03:00

Bazen kokular gelir insanın burnuna. Kimisi gecmiştendir. Koklanır ve bu koku bana şu zamanı hatırlattı denir.
Bazen o koku bir insanı hatırlatır bazen bir yeri, bazen bir zamanı.. Ama illa ki bir seyler hatırlatır.
Bilinenin aksine (ki bu benim görüşüm) koku o kadar da somut degildir. Yoktur dense bile suyun bile kokusu vardır. Her şeyin vardır. Güneşli bir günde günesin kokusu vardır. Kar'ın kokusu vardır, topraga degmeden bile yagmurun kokusu vardır.
Yogun olmayan, hayatımızda yer kaplamayan seyleri yok saya saya kokulara da
dikkat etmez olmusuz.
halbuki alakadar oldugumuz her seyin kokusu var.
Bazen bir koku gelir burnuma hemen hatırlarım, falanca yerin kokusuda böyleydi. Sonra ise aklından gecen düşünceler aynen söyledir: Ama biz orda kalırken böyleydi oranın kokusu, şimdi gidişlerimde ziyaretlerim de yok öyle bir koku.
Gercekten yoktur o koku, çünki benim zamanıma aittir. Kaldıgım yurtlarda, okudugum okullarda, ne arkadas ortamlarında, ne aile ortamlarında, degişim etkisini gösterir kokular kaybolur. Ama bazen geliverirler kendilerini hatırlatmaya. unutulmaya yüz tutmus hatıralar geciverir birden su malum film seritlerinden birinde. Sanki tüm anılar bir an için canlanır. Noldu sorusunun cevabı ya hiçtir, yada bişi hatırladımdır. İşte o hatırlananı getiren koku nerden geldi bilinmez hiç. belkide kimse duymamıstır.
Aslında hayatımızda bildigimizden cok cok fazla koku vardır ama biz pek cogunu kaybedip üzerinden zman gecip işte böyle gizlice geldiklerinde farkederiz.
Bazen özleriz, ogünlerimi, o günlerin kokularını mı bilemem.. keşke geri gelse deriz ama gecmiştir. Zamanında farkedememişizdir. Belki de geç kalmısızdır farketmek için, belki de onun için geldigi zaman tatlı bir tebessüm olurlar. Hayatımızdaki bahar kokularını zamanında farketmek dilegiyle...

Kararlar - Sonuclar

2010-03-24T17:42:00.002+02:00

İnsanın hayatında yaptıgı en zor sey bence karar vermek. Özellikle bu karar yanlızca kendisini etkilemeyecekse daha da zorlasıyor hayat.
Evde, işde okulda sınavda, yolda hep karar vermek durumunda kalıyoruz. Ama hiç bir kararın sonucunu net olarak bilemiyoruz. Tahminlere dayalı yasıyoruz. Dikkatimizi ceken yada cekmeyen pek cok konuda hayat bizden kararlar vermemizi bekliyor.

Düşünün bir kere bir cadde den yoldan gecmeniz gerekiyor, aceleniz var, ve ışıklarla aranızda 50-100 metre mesafe var. Burda karar vermeniz beklenmiyor mu? Ya ışıklara kadar yürüyün yada yoldan gecin. Ya sonucu? Çogunda ya bir kaza olursa diye düşünmüyoruz. Bazen ya bişey olursa diyip ne kadar acelede olsa ışıklara kadar yürüyoruz. İlk kararın hatalı olup olmadıgını ise ancak kötü bir sey olunca anlıyoruz.
Ama kimi zaman bu kadar basit olmuyor her şey. Yoldan gecince bitmiyor, sadece ışıklara yürümek yetmiyor bazen. Kararlarımız her zaman sadece bizi etkilemiyor. Malesef koyun kendi bacagından asıldıgı ile kalmıyor…

-Bahar gelince keyfim dört köşeli olmalıydı ama şansıma bir kac hafta daha böyle olacagım galiba..-

Bu Gün Ne Gün

2010-03-18T12:29:00.005+02:00

Bu gün normal zamanlarda çogumuzun hatırlamadıgı bir gün. Bu gün unuttuğumuz, bilmedigimiz atalarımızın dedelerimizin bizim için öldügü gün. Bu gün destanları sıradanlastıran, destan olan, destanlasan bir savasın anıldıgı bir gün.

Bu gün Türk, Kürt, Çerkez, Arap ayırt etmeksizin vatan için binlerce kişinin saniyeler içinde öleceklerini bile bile atıldığı ölüme yar gibi atıldıgı, sarıldıgı gün. Bu gün bir unutulmusun, aslında unutuluşun yıldönümü. İzlerini bile farkında olmadan sildiğimiz, hatıraları söyle dursun hala hayatta olan gazilerini bile umursamadan günlerimizi bitirdigimiz, bizi, biz olmanın sebebini, mazisini unuttuğumuz gün bu gün.
Hiç çanakkaleye gittinizmi bilmiyorum. Ben bir defa
gittim. Gezerken ne hissettiniz bilmiyorum, Benim tüylerim diken diken oldu. Her adımımda o bastıgım yerde yatan, ne adı ne sanı hatırlanmayan kahramanımın elini topraktan cıkarıpta "beni neden ezip geciyorsun evlat" diyecek diye korkuyla gezdim. izlediklerim dinlediklerim okuduklarımla bildigim çanakkale savasını düşünürken, o kadar insanın içinde ağlamaktan utanarak gözlerim yanarak gezdim. Gezdim. Gezerken kimi zaman unutup kimi zaman hatırlayıp okuyarak gezdim ruhlarına. Gezdim. Ve gezerken o müttefiklerin bile ölenlerinin mezarlarını nasıl düzenleyip süsledikleri halde şehidimin mezarının belli olmadıgını, gittiğim yolun bile umursanmamıs bozuk oldugunu, bize hatıra kalan topların silahların, umursamazlığımız yüzünden dısında olmasada içinde çöp dolduruldugunu gördüm. Gidip yine gezerim ama bu defa bilincli gezerim.
bu gün 18 mart. Bir zaferin yıldönümü. bu gün sadece tv.da bir iki şiirle andıgımız şehitlerin ölüme koşarak gittiği gün. Bu gün onları anıp bir fatiha ile olsun ruhlarını şad etme günü. Bu gün olsun, bir gün olsun şu halimizden dolayı onlara teşekkür etme günü.

Kıymetli Kulaklarım

2010-03-17T11:15:00.003+02:00

Hani bir alim demiş ya bir cahile, bana gözlerini ver bin dinar vereyim, kulaklarını ver ikibin dinar vereyim… Kabul etmeyince de Hala ne diye sıkıntılıyım fakirim diyorsun bak elindekilere cuvalla para verdim kabul etmedin, sen zengin degilmisin? tabi hikayede kelimeler birebir benim yazdıgım gibi degil ama hikaye böyle.
hepimiz zenginiz aslında da bana bi kere daha hatırlatmak gerekiyormus galiba. Önceki akşam sanki hava basıncına maruz kalmısım gibi tıkanıverdi iki kulagım, ne kötü bir sey Ya Rabbi hiç bir şeyi net duyamadım, Dün hanımlarla bir ev toplantısı vardı. Heyhat sağır gibiydim, ne söyleneni ne sorulanı anladım, öyle saf saf gülümsedim her denene. Ne kadar sacma bir haldeydim anlatmak mümün degildir her halde. Zaten anlatmıyayımda bu kadar rezillik bana fazla gelebilir :P

sonra eve geldim ve daha önce dr tavsiyesi olan bir yöntemi denemeye karar verdim. Tavsiye edilmiyor ama bir kere kulaklarımı temizletmiştim dr’a.
Tavsiye edilmiyor cünki kulaklar alısırsa devamlı yapmak gerekiyormus. ve drlar temizleyecekleri zaman kulaga bir hafta gliserin damlatıp içinin yumusayarak kirlerinin falan kolay cıkmasını sağlıyorlar. Çok igrenen varsa bıraksın okumayı hak veriyorum :D bende doktora gitmektense denemeyi tercih ettim. Önce iki damla gliserin, sonra akıttıgım sağ kulaga iyice aksın diye sol tarafıma sonrada dısarı aksı diye elime pecete alıp sag tarafıma yattım. Bi süre sonra kalktım ve pıt diye kulagımın içinde bir ses ve bingo!!! Evet kulagım acıldı. Aman Ya Rabbi! ne güzel sesim varmıs. Konusmaya doyamadım valla.Allah kimsenin yetilerini elinden almasın. Ne duymayı ne görmeyi ne konusmayı… Duymamanın yada az duymanın -çünki ben kuyudan gelir gibi boguk duyuyordum ki buda anlamayı güçleştiriyor- ne kadar kötü hatta korkunc bir sey oldugunu anladım elhamdülillah. Aman kulaklarınıza dikkat edin, calışmayı bırakırlar yada eylem grev falan yaparlarsa yanarız :)

Laleler Laleler Laleler

2010-03-15T01:06:00.003+02:00

En çok baharı seviyorum. En cok baharda seviniyorum. gerci eskilerin rumi takvimine göre daha yeni mart ayına girdik ve yine eskilere göre daha soguklar bitip tam anlamıyla bahar başlamış degil ama olsun bizim takvimde başladı ne de olsa.
Seviniyorum evet çünki bahar gelince her yer o kadar güzel renkleniyor o kadar güzel canlanıyor ki neredeyse hiç yaz gelmesin isteyecegim.
İstanbulda yaşıyorum. Ne siyasete meraklıyım ne parti tutarım ama şimdiki başkanın en sevdigim icraatı kim ne derse desin laleler… Bahar geldimi bakmaya doyamadığım renk cümbüşünden gözlerimi alamadığım o lalelerin gelişini dört gözle bekliyorum tabiri caiz ise :) hele yanlarından gecerken mest edici kokularını içime çekmeye doyamıyorum …

Laleler kokular demişken zeytinburnunda da lalelerle birlikte düzenlenmiş bir park var sahile giderken Soğanlı bitkiler parkı. aslında ilk etapta soganlı bitkiler deyince insana garip geliyor ama lale soganlı bir bitkidir.. Ve o parkta ki bütün bitkiler soğanlı bitkilerden oluşuyor. Laleler, sümbüller, nergisler… akla gelen gelmeyen
pek cok soganlı bitki. daha bahar basındayız her yerde yeni yeni acmaya başladı acılmadılar ama açtıklarında o enfes kokuların içinde gezip soğanlı bitkilerin büyüsüne kendinizi bırakmanın ne demek olduğunu anlatmak bence mümkün değil yaşamak lazım. düşündükce acayip sevinç doluyor içim. Su mübarek otlar büyüse, çiçekler açılıp kokuları yayılmaya başlasada bende o kokularda kaybolsam.
Her gün bi dünya sıkıntı, ugras, stres çeke çeke bi hal olmusken, uzaklasmaya yer arar onada para bulamazken megakentin içinde ayrı bir aleme dalmak kadar rahatlatıcı bir şey olamaz her halde… hadi bahar az acele et bekleyen cok :)

Bahar Yorgunluğu

2010-03-13T13:38:00.004+02:00

Bu günlerde çok durgunum. Hiç bir şey yapmak gelmiyor içimden. Üzgün değilim isteksizim sanki hayata. Keder gibi hüzün gibi. Hiç bir şey gözüme güzel görünmez oldu. Bahar yorgunluğu dedikleri şey buysa hiç sevmedim. Cok sinir bozucu.

Aslında yapmam gereken işler var ama içimden hiç bir sey yapmak gelmeyince onlarda yok gözüküyor olanlar rahatsız ediyor.

Belkide alıştık yaz mevsimini ancak tatil olarak görmeye yaklaştıkca aynı ortamda kalmak iyi gelmiyor.
Bu günlerde kimle konussam durgun, isteksiz, yorgun gibi, mahzun. Herkesi mi sardı nedir bu yorgunluk. Gecsede kendime gelsem sevmedim bu halimi :(

Bir Kadınlar Günü Geldi Geçti

2010-03-08T20:20:00.003+02:00

Belki de bu yazıyı sabahtan yayınlamak lazımdı ama aslını isterseniz ben bu günün kadınlar günü oluşunu pazartesi olması gibi sıradan algıladıgım için aklıma yazı yazmak gelmedi.
Evet bu gün kadınlar günüydü. Öyle bir kadınlar günü ki hiç kimse bir bayana bu gün kadınlar günü ne arzu edersiniz demedi. Öyle bir kadınlar günü ki gittikce yobazlasan halkımızda pek cok erkek hanımefendi önden buyurun deyip bir hanıma yol vermedi yada nezaket gösterip kapı acarak lütfen siz buyurun deme ihtiyacı hissetmedi.
Çalışan pek çok kadına hiç kimse bu günkü işlerinizden muafsınız, bir gün gecikmeli de teslim etseniz olur diye tölerans göstermedi.
Üniversitelerin kapısında sadece giyim şekli yüzünden içeri giremeyen pek çok kadına bu günlük görmezden gelecegiz buyrun içeri demedi.
Bu gün kimse hayatın çilesinden boynu bükülmüş ömrü boyunca kadınlar gününün bile ne demek oldugunu duymamıs yaşlı bir hanıma gidip sadece bir kuru çiçek bile vermedi.
Bu gün kadınlar günüydü. Bu gün cumhurbaşkanlarının, başbakanların, başkanların, ünlülerin eşlerinin yada kendilerinin kadınlar günüydü. Bu gün hayatta daha beklediği kalmamış, istediği her şeyi neredeyse alıp artık ne isteyecegini şaşırmış kadınların
günüydü. Ne nene hatunlar anıldı, ne dogusundan batısına Türkiye’nin her yanında uğraşmaktan, didinmekten, çırpınmaktan kendini bile unutmuş, kadınlar gününden bihaber yaşamış, yaşayan kadınların hiç biri anılmadı hatırlanmadı kutlanmadı.
Üzerimizden bir kadınlar günü daha geçti. Kadınlar gününüz kutlu olsun!

Türk Kahvesi

2010-03-01T02:28:00.002+02:00

En sevdiğim, vazgeçemediğim,doyamadığım atalarımızdan günümüze kadar gelmiş bir lezzet türk kahvesi. Öyle ki kimisi bağımlılık yapacak kadar cok sever. Kimisi de lezzetinin güzelliğini ne nescafelere, ne cappucinolara, ne expressolara değişmez. Bana sorarsanız zaten gercekten içtiğiniz zaman Türk kahvesi yerine naib bulunmayacak kadar güclü bir kraldır.
Annecim bu aksam uzun zaman sonra ilk kez kahve yaptı. Uzun zaman sonra banda annemin yaptığı kahveden bir nasip düştü. Garibim annecim şaşırmıs kahveleri, sorsaydı belki böyle olmazdı ama uzun zamandır kahve yapmayınca karıstırmıs kahveleri. Ne kadar kapalı bir cümle kurdum dimi. Önce kısa acıklamasını yapayım, yakın zamanda bir konugumuz vardı akşam yemeğinde gitmeye yakın babam kahve istedi ama evde yoktu kahve oda güya iyilik olsun kostu aldı geldi, tabi ki gecenin bir vaktinde yakındaki kuruyemişciden almıs. işte annem onu kullanmıs kahve yaparken….

Peki annecimin kahvesi nasıldı… :) annem kahve yapmış, bu da sorumu; kötü bile olsa enfesti.
Ben kahveyi çok sevdiğim için yaparken de elimden geldiği kadar dikkat ederim. Nacizane nasıl yaptığımı da paylaşmak istiyorum.
İlk önce her işte olduğu gibi malzeme cok önemli. Çelikde güzel elbette ama ben bakır cezve aldım sırf kahve yapmak için. Keşke fırsatım olsada közde yapsam kahveyi ama malesef fırsatım yok. Dolayısı ile ancak ocakta yapıyorum ama eğer çok çok acele degilse en küçük ocakta en kısık ateşte pişiriyorum. Zaten o dillere destan köpüklü türk kahveleri en güzel kısık ateşte oluşuyor.
Dİğer yandan annemi şaşırtan asıl malzeme, Türk kahvesi; her ne kadar babacımın aldığı kuruyemişcide güya gözünün önünde çekilsede kokusundan belliydi istediğim kadar taze değildi.
Taze Türk kahvesinin öyle enfes bir kokusu oluyor ki acıkcası ben koklamaya doyamıyorum. Eminönünden, Mehmet efendinin kendi yerinden almayı tercih ediyorum en tazesi orda olur. Ama benden tavsiye gidipte koca bir paket almayın kahveyi. Paket açık kalıp bekledikçe bayatlar. Küçük birden fazla alın böylece bazısı hiç açılmamıs olacağı için uzun süre elinizin altında taze kahveniz olur. Taze kahve evvela buram buram kokuyor, sonra çok süper köpürüyor. Yani kahveniz köpüklü olsun istiyorsanız insanları şeker komasına sokacak kadar bol sekerler köpürtmeye çalışmak yerine taze çekilmiş kahve deneyin sonucun daha iyi oldugunu görecksiniz.
Aslında Osmanlı da makbulü şekersiz kahveymiş. Biz şimdi her ne kadar çikolata diye sayıklasakta ozaman asıl yakışanı –ki yiyenlerde farketmiştir- lokum ile servis edilmesi imiş. Ben servis ederken koskanın altın çikolatalarından birer tane koyuveriyorum tabağın kenarına.
Ama şekersiz içemeyenlere en güzel kahve orta şekerli kahvedir. Zira kahvenin tatlısı değil atasözümüzde de geçtiği gibi acı kahve makbuldür.
Birde ben kendi yapışıma göre söylüyorum öyle başından sonuna kadar durma kaşıkla karıstırmayın kahveyi bırakın birazda kendi pişsin. Tabi burada kahveyi ocakta bırakıp içeri gecin demiyorum. Eliniz daima cezvede olsun. Çünki ilk kaynadığı zaman kahvenin üzerinde bir köpük oluşuyor ve işin kötü yanı o köpük eğer alınmaz kaynamaya devam ederse bir iki dakika içinde yok oluyor.
aslında daha da detaylandırasım var ama bu gecede uykum var, sonra tamamlayacagız artık. göürşmek üzere..

Hey Gidi Yurdum İnsanı

2010-02-28T00:10:00.003+02:00

Bazen yurdum insanı ya saflıkta ya da sazanlıkta öncü oluyor. Tabi sözüm öyle her meclise değil. Bazılarımız var ki hem gereksiz ve işe yaramaz olan bilgilerin peşinde koşuyor, hemde kendi saflığını ifşa etmekten hiç sakınmıyor cekinmiyor. Bu hususta maşallahımız var. Çünki ilk kez sazanlık yapmıyoruz ama son kez olacağını da sanmıyorum. Ne de olsa kanımızda olmasa bile yavas yavas genlerimize işlemiş bu özellik…
Haber takip edermisiniz bilmem ama ben rss üzerinden devamlı takip ederim, tabi akşam haberlerini ayrı olarak seyrederim. İşte takip ettiğim sitelerden biri olan Haber Türk sitesinde ki habere göre sevgili yurdum insanının en uyanık olan sazangilleri dizinin bir bölümünde telefonlar üzerinde gözüken 053.. bilmem kaçlı numaraları arayıp akılları sıra eysan ve ezele ulasacaklar…mışşş….
İki şeyi merak ediyorum; birincisi ulaşacanda nolacak, ezel abi eyşan kardeşi için seni sattı, eyşan abla ezel aslında ömer mi diyeceniz…
ikincisi ise filmi yapanlar yada oynayanlar bu kadar mı s..aflar. yani bilmem kaç bin kişinin izlediği bir filmde aman numaramızı gösterelimde arayanımız artsın mı diyecekler. işin acıkcası içimde gülmek ve kızmak arasında kalmış duygular oldugunu hissediyorum. olay o kadar traji komik bir hal almışki ortalarda bi yerlerde kalakaldım. hakikaten bu kadar mı gercekci bakıyoruz TVde izlediğimiz, kimbilir kimin nasıl uydurduğu o masallara…
Hey gidi yurdum insanı, TVda biri cıksa şu efsane kaf dağı burasıdır diye bir yer gösterse çöplük olsa nur olup yağcakmısınız, koşa koşa gidipte aman neresiymiş diye kuru çorak toprakta olsa TVda gördük diye koşcakmısınız? işte merak edilebilecek dikkate şayan bir nokta daha… Daha dikkatli sazanlıklarda buluşmak dileği ile…

Sus Gözyaşım Sus

2010-02-25T18:34:00.003+02:00

Sus nolur gözyasım sus duyacaklar,
Nesin kimsin diye soracaklar,
Ne olur sus, ben sessizliğini de duyarım,
Kimseye söylemem sadece seni anlarım…
Sen en gizli düşüncemsin gözyasım,
Sahibi oldugum en saklı hazinemsin,

Gizli inci tanemsin, saklan görmesinler,
Yanaklarıma değil yüreğime ak farketmesinler…
Sus nolur gözyaşım neden isterler senden,
Sorarlar nereden geldiğini,
Neden demesinler, incitmesinler,
Sus ve saklan içime seni bilmesinler….

Kandiliniz Mübarek Olsun

2010-02-25T18:25:00.002+02:00

Gözyaşım

2010-02-24T17:49:00.003+02:00

Ey gönlüme değen gözyaşım!
Zamanın tenhalığında eğrilen gönlünü sakla gerçek aşklar için!
Yangın bitmesede gözlerinde,damlaların hiç durmadan aksın o yar'in özüne...
Kalp süvarisi değildin sen unutma! Sevmek,sevilmek ömründe tek sermayandi senin ey gönlüm!
Damlalar içinde biriksin boşver!
Yalın hayatların ıssızlığı çelimsizdir...
Hazin olur sonsuzlukları...
Sen gözlerinden düşürdüğün yaşları biriktir avucunda...
Al yanaklı bebeklerin temizliğinde orucun olsun susuşun...
Dökülsün dehnizime, akıntıma kapılsın günahlar...
Geçmişime mübarek sayılsın gözlerimden dökülen bu yaşlar...

Omuzlarında devleşen yükün ağırlığından feryad etmeye meylettiğinde yüreğin, sadece tut dilini...
Kara zindanı andıran gözlerinde bir ışık haresi oluşsun...
Bir kıvılcım,bir ateş,bir sus,bir can oluşsun...
Ağlamaktan sakın korkma ey gönlüm!
Matem tutmak değildir bu ve gidenin ardından yas tutmak hiç değil...
Gelene sevinmek,acıyan yaralara tuz basmak değil...
Çölde susuz kalmış bir ceylanın çaresizliğine su bulmaktır...
Kanadı kırk yerden kırılmış bir serçenin diline bir damla can dokundurmaktır...
Ey göz yaşım!
Sana ihanet etmekten korktum asırlar boyu...
Diriliğimin suistimal edilmiş yanlarında biten yosunları suladım seninle…
Kerbela olmuş gönlüme akıtılan kanlara, yamalı elbisemden parçalar koparıp bastırdım…
Hiç oldum seni ağladım, sevda oldum seni sundum kadehler içinde…
Ömrümün şifası yalnız sendin ey gözyaşım!
Bir niğmet seni bilmişim,bir lütuf seni demlemişim gözlerimde…
Kisra saraylarında doğan bir bebek ağlayışındaydı varlığım…
Saylar geçti üzerimden saylar…
Gelip geçtiğim yollardan bir siluet eklenirdi kimliğime…
En son “Gözyaşına kurban edilen küçük bir can” diye eklendi satır aralarına…
Ben sana ihanet etmedim ey gözyaşım!
Yerlere düşürmekten bile korktum seni…
Bir dokunuşta binlerce damlanı hiç acımadan içime akıtandın…
Güzergahına giren acıların yangınına usulca dokunandın…
Sen bende bitmeyecek bir nehir,ben sende boğulmayı göze alacak bir can’dım…
Çölde aşkıyla dolanan Kays oldum kimi zaman…
Kimseler görmedi gök kubbeye gönderdiğim feryadımla süslü dualarımı…
Yitirdiğim aşk olmadı…
Daha çok arttı, daha çok olgunlaştı…
Himayesi kalbimdi nede olsa…
Tezahürünü gösterdiğinde bir Leyla esintisi ilişirdi gözlerime…
O an dolardı gözlerim kanlı yaşlarla…
Bir fidan bulup o çöl yakıcılığında ve o kanlı gözyaşlarımla kırmızı güller yetiştirmek isterdim; her yanı aşk kokan…
Bizim kokumuza bürünen vahalar, bizim kokumuzla kavuşan sevdalılar bulmak isterdim…
Yetmiş bin melek şahid olsundu bu kavuşma anına…
Semada bayram havasında Efendiler Efendisine haberler uçursundu her biri…
“Ey Nebi!Bak bir aşk daha doğdu Sen’in aşkın gibi!Alemi saran bu can alıcı koku Sana hediye oldu!”
Gözyaşım sel, aşkım hicret eder o güzel Sevgiliye…
Dimağımda kalan bu bal tadı sanki ömrümü tutmuş ve bitmeyecektir…
Aşkla yandım Ey Sevgili!
Gözyaşıma and içtim senin yolunda…
Ne ihanet ettim sana, ne de düşürdüm seni yerlere…
Akıttım seni gönlümün gümüş kadehlerine ve yaralandıkça gönül ellerimle bastırdım tuzlu yanlarını yaralarımın üzerine…
Bitmeyecek bir yoldu sana uzanan…
Öyle bir sonsuzluk ki Yar!
Ölüm öldü de bu aşk sonsuzlukta ebedi yaşamak için gönlüme doğdu!
Vasıf kazandım, Yar güldü yüzüme…
Söylesene ey gönlüm!
Ben bu hayatta gözyaşımdan başka ne gördüm?
Ve ben bu aşk’ı büyütmek için Yar’i ömrümce görmez oldum…